Nikita

16/05/2012

Afgelopen zondag klom de 21-jarige Simon Plum uit Aken de laatste onbeklommen route van Berdorf. 22 jaar lang was “Nikita” de onmogelijke lijn van het sprookjesbos en heel wat klimmers beten er hun tanden (beter gezegd vinger) op kapot. Zo’n eerstbeklimming vraagt natuurlijk om een interview.

Het woord is aan Simon:

Can you tell something about yourself and your climbing background?
I am not a hundred percent sure that I am right but I think that I entered Musti Eren’s youth climbing group exactly 10 years ago, giving everything happening right now kind of a symbolic meaning, like a hundred strings running together in the here and now… After my first visit in Musti’s group I was ever psyched to go climbing, quit playing football shortly after and spent my first years climbing in Aachen’s Tivoli Rock, growing as a climber and a person. I think that already in my early days people were able to see that I might be a pretty good climber one day. The greatest fun for me as 13 or 14-years old was to climb with the older, more experienced and of course way cooler guys hanging around in the gym and being able to send one of their routes or boulder problems once in a while.

I started competing and I’d lie to say it wasn’t fun at all, but it wasn’t the real thing for me either. I think I would have stopped climbing like a lot of other teens in a certain age do if I would not have started climbing outdoors (yes, hardly ever did that in the first years, unimaginable for me right now!). This newfound passion gave me strength in times when I wasn’t doing well in the comps.

Simon Plum on "Nikita" 8c in Berdorf (photo: Thomas Schermer)

This year your climbed your first 8b+ and last Sunday you climbed the last unclimbed line (named Nikita) of Berdorf. This is an absolutely amazing achievement, congratulations! Can you tell us why you chose this route, taking into account the reputation of it?
Thank you! Well, after doing 99% bouldering for the last two years I began feeling a little bored by trying to do the sickest hardest moves the world has ever seen in every single session and failing to execute the moves most of the time. I wanted to climb again, do more than five moves in a row, and have the whole experience of sportclimbing once again. So when Martin Classen asked me to go on a short trip to Berdorf I was in with no hesitation. After all the bouldering the single moves on routes like ”Sisyphe” weren’t too big of a challenge anymore and I had quick success on a combination called ”Escalation” as well. Here it all comes down to a short crux sequence, so it’s basically bouldering on a rope.

After two very successful days I was confronted with a weird situation: there was hardly anything left to do in Berdorf. Martin proposed to try Nikita, so I started trying the crux in the lower part with zero expectations. I had seen Daniel Jung trying it as well and what I had seen looked impossible to me. But still I made it into the same position as Daniel did, psyche was on and I was sure that it was possible, yet still very hard.

What type of route is Nikita and what was the difficulty in particular for you?
Nikita starts off with a boulder problem around Fb8a followed by a decent rest and another boulder around Fb7b. After that it’s like 7c to the top. The crux revolves around a shitty mono left hand and a very small crimp right hand. It would be impossible to hold on these holds if your left heel wasn’t jammed underneath a little roof. From this position you have to do a big move to a sidepull jug but since you have to pull on the mono very hard it’s extremely physical. The key for success is the correct placement of the right foot’s toe in a tiny pocket. The crux is only over when you manage to rearrange the feet placement in order to match hands on the good sidepull.

How long did it take to actually climb the route and did you train specifically for it?
I tried to prepare for the mono by using only one or two fingers each hand on easy problems in the gym. Surprisingly I managed to climb the route on my second session. After unravelling the crux I linked it on my fourth go.

Simon Plum on "Nikita" 8c in Berdorf (photo: Thomas Schermer)

Many climbers from the Euregio grew up with this fairytale-like climbing crack and you manage to climb the last long-standing open project in Berdorf. How do you feel about that?
Well, I am super proud of it! It really is an honour for me to add something to the area. The scenery is amazing, the rock quality is prime and there is a very high concentration of amazing bouldery routes. I’ve ever liked it since my first visits in 2008. Still it feels all a little unreal to me. So many strong climbers tried it, a lot of them way stronger in their overall performance than me, but I am the one who did it. Maybe it was my style, maybe my love for the crag that made me send it!

At last, would you share some of your future plans or projects?
My only goal for 2012 is to finish “The Riverbed” (red: 8B) in Magic Wood. I am really into this fancy 3D climbing style with toehooks and bicycles and stuff, really like that! In September I move to Frankenjura for an apprenticeship as a carpenter. I’m quite sure I’ll find one or another project down there ;-)

Lees meer op Simon zijn blog.

Met dank aan Thomas Schermer voor de foto’s!

Share
Posted in Berdorf | No Comments »

Nikita

14/05/2012

De Akense klimmer Simon Plum, schreef gisteren de eerste beklimming van “Nikita” (8c/8c+?) in Berdorf op zijn naam! Deze lijn werd al in 1990 ingeboord door de local Jacques Welter en werd tot op heden nooit beklommen. De sterke Daniel Jung heeft in 2011 en 2012 diverse pogingen gedaan in de route, maar heeft “Nikita” nog niet kunnen klimmen. (bron: www.climbing.lu)

Andere prestaties is het sprookjesbos werden geleverd door Jaap Bovens die de zware “Jactatio” 8a topte en door Rachel Nilwik die de slopers wist vast te houden van “Ywéné Ywéné” 7c+.

In het Belgische Bomal klom Paco Armino “Yahoo! – sortie Infiniment Songe” 8a+ en Mich Zaman topte in Freyr “Slip à clou” 8a.

Share
Posted in Berdorf | 2 Comments »

Een maand Franken – Deel 2

14/05/2012

Onze tweede week vloog voorbij. Het weer was nogal wisselvallig met enkele onstuimige dagen, maar gelukkig was er ook zon en was het zelfs twee dagen bijna te warm om te klimmen.

Schulmühle

We vullen onze dagen met klimmen, mountainbiken en hangen de toerist uit bij lokale bezienswaardigheden en in het mooie Bayreuth. Het mountainbiken is hier overigens geweldig en we leven ons uit in het prachtige groene heuvelachtige landschap met zijn pittige klimmetjes.

Active restday ;-)

Isolde topt ook nog de kort en krachtige “Knochensammler” 9 (7c) op Zamonien.

Isolde on "Knochensammler" at Zamonien

Frankendorfer Klettergarten

Burg Rabeneck at Wiesenthal

With special thanks to Black Diamond, Beal and La Sportiva.

- Paul -

Share
Posted in Frankenjura | No Comments »

Kalymnos Climbing Festival

13/05/2012

Het Griekse Kalymnos was vroeger het eiland van de sponzenduikers. In het verleden waren zeesponzen de voornaamste bron van inkomsten voor de lokale bewoners. Het was een dagelijks ochtendritueel voor de mannen om met hun kleine bootjes uit te varen en sponzen op te duiken. Eenmaal op het eiland werden de sponzen bewerkt tot eindproduct. Dit soort ambachtelijk werk is door de industrialisering van onze Westerse maatschappij verdwenen en tegenwoordig kan je alleen door een bezoek aan de kleine toeristische winkeltjes en het sponsfabriekje (nu museum) proeven aan de historie van Kalymnos.

Het eiland blijft echter vrij van massatoerisme door het nabij gelegen populaire Kos en straalt zeker nog iets van het authentieke Griekenland uit. Zo kan je originele lokale gerechten eten en heerlijke Griekse wijn drinken in de kleurrijke en gezellige restaurantjes.

Aris Theodoropoulos on "Harlem Nights " 7b+ in Kalymnos (photo: Nicolas Smalios)

In de jaren negentig is men begonnen met het inboren van sportklimroutes op de prachtige wanden die het eiland rijk is en tegenwoordig is Kalymnos een populair en zonnig klimparadijs. Momenteel telt het eiland al meer dan 60 sectoren met 2100 routes, oplopend van 4e graads tot 9a (“Los Revolucionarios” 9a van Adam Ondra uit 2009) en worden er nog steeds nieuwe routes geopend.

Volgens de The North Face een goede reden voor een klimfestival op dit Griekse eiland:

Van 28 t/m 30 september organiseert The North Face de eerste editie van het Kalymnos Climbing Festival! Het evenement duurt drie dagen en is toegankelijk voor klimmers van alle niveaus. Er zijn diverse activiteiten waaronder een spannende wedstrijd op een nieuw ingeboord wanddeel (met 10.000 euro aan prijzengeld voor de winnaar!), master classes en leuke strandfeesten. Ook geeft The North Face de unieke mogelijkheid aan deelnemers om te klimmen met het The North Face atleten team, waaronder o.a. James Pearson, Iker & Eneko Pou en Emily Harrington.

Voor meer info klik hier.

Share
Posted in The North Face | No Comments »

Een maand Franken – Deel 1

06/05/2012

De eerste week van onze maand Frankenjura zit erop. We hebben rustig aan gedaan, lekker ingeklommen en een paar eventuele projecten verkend.

Ingmar Cramers on "Denkste" 8 (7a) Trockauer Wand

We hebben een dag met Ingmar en zijn Berlijnse vrienden geklommen op de schaduwrijke Trockauer Wand. Ondanks zijn vingerblessure flasht Ingmar er de krachtige “Steep Mud” 9+/10- (8a) en onsight “Mars Attacks” 9-/9 (7c). Wij zetten wat minder hoog in en klimmen op de Weidener Wand de leuke 7a “Gilgamesch”.

Isolde on "Gilgamesch" 8 (7a) Weidener Wand

Het laatste weekend van april was in Duitsland een lang weekend en daarom erg druk met klimmers, wandelaars en dagjesmensen. Vooral op 1 mei was het een complete chaos in de Franken zodat we er maar een lekker rustig dagje op een terrasje in de zon met de familie Armino van gemaakt hebben. Die overigens ook weer een paar mooie routes bij elkaar geklommen hebben: Paco flasht “Sautanz” 9- (7b+), “Mambo Cavallero” 9- (7b+) en topt “L’eau rage” 9+/10- (8a) op de Holzgauer Wand. Audrey klimt haar project “Die Vollendung” 8+ (7a+) en treedt in de voetsporen van Kurt Albert, want op de laatste dag klimt ze ook “Sautanz”. Knap gedaan Audrey!

Volsbach

Ruut en Ilse zijn voor het eerst in de Frankenjura en we klimmen samen een paar mooie routes op de Marientaler Wand, waar het op een doordeweekse dag een stuk aangenamer is dan in een weekend. Natuurlijk hebben we ook een avond gezellig gegeten met Sebastian en Debbie en heb ik een middag foto’s gemaakt van Sebastian in zijn project. Die hoop ik nog te kunnen laten zien, maar dan moet er wel eerst een ketting geklipt worden ;-)

Ruut Driessen on "Schepperwandl" 6+ (6a), Marientaler Wand

Fire salamander near Frankendorf

- Paul -

Share
Posted in Frankenjura | 2 Comments »

Frankenjura Band 2

05/05/2012

Ook de zuidelijke gids Frankenjura (Band 2) van Sebastian is deze week bij de drukker afgeleverd. Deze 8e uitgave telt maar liefst 538 pagina’s, 340 nieuwe routes en 15 nieuwe gebieden waaronder enkele echte aanraders!

De topo is online te bestellen in de voorverkoop voor slechts 26,80 Euro, deze aanbieding loopt tot 20 mei 2012. Vanaf dan 29,80 Euro en de verzendkosten buiten Duitsland bedragen 4,00 Euro.

Titel: Frankenjura Band 2
ISBN: 978-3-926807-96-0
Uitgever: Panico Verlag
Auteur: Sebastian Schwertner

Meer info of bestellen.

Share
Posted in Frankenjura | No Comments »

5+ 6 vers van de pers

25/04/2012

De nieuwe gids 5+ 6, 3975 straight ups in central and southern Fontainebleau is nu verkrijgbaar:

Na de populaire 7+ 8 topo heeft Bart van Raaij nu ook een topo met vijfde- en zesdegraads boulders in Fontainebleau gemaakt. Met maar liefst 3975 boulders verdeeld over 47 gebieden, 320 pagina’s, 54 foto’s en 147 kaarten is deze gids weer een meesterwerk van Bart en een absolute aanwinst voor Bleaugangers.

De gids is te bestellen via de NKBV webshop voor €26,50 (excl. verzendkosten) of gewoon aan de toog van Graviton in Sittard.

Titel: 5+ 6, 3975 straight ups in central and southern Fontainebleau
ISBN: 978 90 807492 0 7
Auteur: Bart van Raaij

Share
Posted in Uncategorized | No Comments »

Techniektraining

25/04/2012

Neoliet Heerlen organiseert twee techniek cursussen met een extra korting voor abonnement- en strippenkaarthouders:

- De eerste cursus start in mei: 16, 23, 30 mei en 6 juni van 20:00 tot 22:00 uur.
- De tweede cursus start in augustus: 6, 13, 20 en 27 augustus van 20:00 tot 22:00 uur.

De cursus kost voor abonnementhouders 30 Euro, voor kaarthouders 65 Euro inclusief entree en voor overige klanten 65 euro exclusief de entree.

Inschrijven kan aan de balie of via audrey@neoliet.nl

Share
Posted in Neoliet | No Comments »

Graviton

22/04/2012

Afgelopen weekend was het eindelijk zo ver. Na maanden hard werken is Graviton Boulder Gym in Sittard een feit!

De grote hoofdwand van Graviton ziet er vet en strak uit

Graviton werd tijdens het openingsweekend druk bezocht. Niet alleen waren er veel Nederlandse en Belgische boulderaars, maar ook nieuwsgierige buurtbewoners kwamen een kijkje nemen. Veel klimmers genoten na afloop van een heerlijk Belgisch biertje.

De trotse eigenaars Michel en Tim

De grote belangstelling en gezellige sfeer in Graviton maakten het openingsweekend tot een echt succes!

Tarieven:
Entree 9 Euro
Entree NKBV-lid 8,10 Euro
Entree kinderen (tot 18 jaar) 7 Euro
Entree studenten 8 Euro
11x Strippenkaart 90 Euro
1/2 jaar 274 Euro
Jaarkaart 439 Euro

Klik hier voor de volledige prijslijst

Openingstijden:
Maandag van 14:00 tot 23:00 uur
Dinsdag t/m vrijdag van 12:00 tot 23:00 uur
Zaterdag van 10:00 tot 19:00 uur
Zondag van 10:00 tot 21:00 uur

Share
Posted in Graviton Bouldergym | No Comments »

PofSAC Open

16/04/2012

De eerste editie van de PofSAC-Open in Neoliet Heerlen was met maar liefst 47 deelnemers een waar succes. Sidney en Maarten hadden alles tot in de puntjes verzorgd, wat resulteerde in een leuke wedstrijd met mooie routes en een gezellige sfeer.

Stefan Gerritsen en Rick Lahaye lezen de finaleroute in

In alle categorieën werd hard gestreden om een finale plaats. Zelfs Eric Jacobs was naar Heerlen afgereisd om mee te doen en liet tijdens de kwalificatie even zien hoe het nou echt moest, dat klimmen. Helaas kon hij door familieverplichtingen niet mee doen aan de finale, die met zijn deelname zeker niet minder spannend was geworden.

Rachel Nilwik tijdens de finale van de A-categorie

Nu bleven Stefan, Paco en Rasjel over als favorieten voor de top drie van de categorie A, die uiteindelijk nipt gewonnen werd door Rasjel voor Stefan en Paco. In de B-categorie won Eddy Heijblom en in de C-categorie ging Bart Heiligers er met de overwinning vandoor. De dag werd afgesloten met een gezellige barbecue, bij deze een dikke pluim voor de organisatie!

Podium A: vlnr 2 Stefan Gerritsen, 1 Rachel Nilwik en 3 Paco Armino

Podium C-categorie t/m 6a:
1) Bart Heiligers
2) Henk Stultiens
3) Tim Bruls

Podium B-categorie t/m 6c:
1) Eddy Heijblom
2) Emile Schellings en Marcel van Sluijs
3) Michel Claassen

Podium A-categorie 6c en hoger:
1) Rachel Nilwik
2) Stefan Gerritsen
3) Paco Armino

Share
Posted in Competition | 1 Comment »

Graviton bouldergym

14/04/2012

In Sittard leggen ze momenteel de laatste hand aan de nieuwe boulderhal. Tijdens het openingsweekend van 21 en 22 april kun je gratis boulderen in Graviton. De officiële opening is op vrijdag 20 april om 16:00 uur.

Share
Posted in Graviton Bouldergym | No Comments »

Erfolg voor Micha!

11/04/2012

Vorige week klom Micha Vanhoudt “Erfolg ist trainierbar Reclimbed”, zijn eerste 9a in het Oostenrijkse Adlitzgräben. Wij namen een kijkje in de keuken van deze Belgische klimmer die zich ontpopt heeft tot buitenklimmer van mondiaal niveau.

Mini-interview met Micha:

Allereerst gefeliciteerd met je 9a! Waarom heb je voor deze route gekozen?
Omdat Nina bleef zeuren over de route. “Probeer het nou, het ziet er leuk uit”, maar ook omdat de route in Adlitzgräben ligt. Een gebied waar ook veel te klimmen valt voor Nina. In de regio hier liggen nog een stuk of vijf negende graads routes plus nog een dozijn potentiële routes van dat niveau, maar het is moeilijk om er eentje te vinden in een gebied waar ook mooie zesde en zevende graads routes liggen. Daarnaast is Adlitzgräben vrij makkelijk te bereiken en de weerscondities zijn er goed in te schatten.

Hoe heb je je voorbereid op het klimmen van de route, fysiek maar ook mentaal?
Ik heb aan mijn zwakste punt gewerkt: kracht. Dus afgelopen winter heb ik basiskracht getraind en daarna veel buiten geboulderd. Mentaal heb ik me niet voorbereid, ondanks dat het in mijn hoofd vaak fout loopt. Ik wilde gewoon zo sterk zijn dat ik het daarmee kon compenseren.

Wat is het verschil met “Blut und Honig” van vorig jaar die ook wel wordt gewaardeerd met 9a, maar die jij noteerde als 8c+?
Ik kon me niet voorstellen dat “Blut und Honig” 9a was omdat ik het niet zo moeilijk vond (het was ook slechts de eerste herhaling). Nu ik erop terugkijk voelde “Erfolg…” wezenlijk zwaarder, zowel fysiek als mentaal.

Micha in "Erfolg ist trainierbar Reclimbed" 9a (photo: Thomas Schermer)

Kun je iets vertellen over de omgeving waarin je je nu bevindt en dan met name met betrekking tot de enorme progressie die je de laatste jaren geboekt hebt. Waarom lukte dit niet in België? Wat is het verschil tussen de klimsport hier en in Oostenrijk?
In België studeerde ik nog en had daardoor niet zoveel tijd. Nu klim ik simpelweg veel meer. Daarnaast heb ik een hoop massieven, routes en gemotiveerde mensen om me heen, veel betere trainingsmogelijkheden (alleen een deftige boulderhal missen we) en erg stabiel weer.

Je hebt een 9a geklommen, wat nu? Heb je al een nieuw doel of vier je nog iedere avond feest?
Ik loop achter op schema! “Erfolg…” was mijn hoofdproject voor 2012 en dit ging sneller dan verwacht, maar ik heb nog zoveel projecten. Het lijstje wat ik begin dit jaar maakte, strekt zich uit over twee pagina’s. Natuurlijk heb ik de voorbije week goed gevierd, maar die waslijst die hier ophangt roept steeds luider! Nu gaan we eerst naar Spanje voor een kleine maand. De eerste week zal ik wel nodig hebben om weer fit te worden, daarna hoop ik enkele projecten af te werken.

Hoe zie je jezelf over 2 jaar met betrekking tot de klimsport?
Moeilijk te zeggen. We blijven nog in Wenen tot februari 2013, daarna hebben we een sabbatsjaar gepland. Bij leven en welzijn verkassen we dan voor 10 maanden naar Catalonië. Als we terugkomen zijn we twee jaar verder en om dus op je vraag terug te komen: geen idee. Ik heb aan de Belgische massieven nog enkele rekeningen openstaan…

Met dank aan Thomas Schermer voor de foto!

Share
Posted in Uncategorized | 2 Comments »

OPEN DAG Neoliet

07/04/2012

Kom gratis kennismaken met sportklimmen op de open dag van Neoliet Heerlen. Tussen 12:00 en 17:00 uur staan de instructeurs klaar om te helpen en worden er demo’s gegeven door het klimteam van Neoliet.

Zondag 22 april – Stadionbaan 52 – 6416 CS Heerlen

Klik hier voor meer info.

Share
Posted in Neoliet | No Comments »

Kletterführer Frankenjura

03/04/2012

Vandaag gaat de vernieuwde klimgids van de Frankenjura (Band I, noordelijke deel) van Sebastian Schwertner naar de drukker. Het 528 pagina tellende naslagwerk is alweer de zevende uitgave en staat vol met updates, waaronder 25 nieuwe massieven en honderden nieuwe routes. Ook zijn er veel nieuwe kleurenfoto’s gebruikt waarvan enkele van mijn hand, Roman van der Werf in “Ronin“ 10+/11-, Isolde in “Rauhfaser” 10- en Isolde in “Carcassone“ 9.

De nieuwe gids is online te bestellen in de voorverkoop voor slechts 24,80 Euro, deze aanbieding loopt tot 10 april 2012. De normale prijs vanaf 10 april is 29,80 Euro en de verzendkosten buiten Duitsland bedragen 4,00 Euro.

Titel: Frankenjura Band 1
ISBN: 978-3-926807-89-2
Uitgever: Panico Verlag
Auteur: Sebastian Schwertner

Meer info of bestellen.

Share
Posted in Frankenjura | 3 Comments »

Het gezicht dat niet liegt

02/04/2012

Jop Cornelissen is net terug van zijn vakantie in het Spaanse klimparadijs Siurana en topte er zijn eerste 8a+. Een beklimming die Youri al voorspeld had in zijn oudejaarscolumn en waarover Jop van onze filmrecensent natuurlijk zijn verhaal moest doen:

“2011 was het jaar waarin ik dertig werd, en dat was blijkbaar een goed moment om de balans op te maken van mijn klimcarrière tot nu toe. Toen ik een jaar of 19 was heb ik mijn eerste 7c geklommen, maar daarna is mijn routeklimniveau niet meer gestegen. Althans, niet vertaald naar beklimmingen. Ik besloot daarom om maar eens te kijken of ik toch een keer die lang gekoesterde 8a kon klimmen. Omdat ik de afgelopen jaren vooral heb geboulderd, ben ik in het voorjaar van 2011 eerst maar weer eens wat meer routes gaan doen in de hal. De eerste test was vervolgens de zomervakantie, twee weken in Orpierre. Hier bereikte ik mijn eerste tussendoel, een 7c, en was dus weer terug op mijn niveau van 11 jaar geleden ;-) .

Dat smaakte naar meer, dus thuisgekomen ben ik naast het boulderen ook routes blijven klimmen. De volgende klimtrip was drie weken Siurana in maart. Tijdens het rondkijken op het net kwam ik al snel de route “La cara que no miente” tegen, een prachtige route in sector l’ Olla. En hoewel de route 8a+ is, leek me dit wel een geschikte eerste achtegraads-route: niet te lang (15m) en gave bewegingen.

Toen ik Youri hierover vertelde voerde hij de druk meteen op, en publiceerde hij mijn ambitie op deze site. Nu kon ik niet meer terug, en besloot ik in deze route een poging te gaan doen om mijn trainingarbeid te verzilveren.

Jop op zoek naar zijn project in Siurana (photo: Quirijn Wijtten)

Eenmaal aangekomen in Siurana gebruiken we de eerste week om lekker bij te slapen, te zonnen en te wennen aan de rots. Het buitenklimmen is weer even wennen (ik woon helaas niet meer zo dicht bij de Belgische massieven…) maar voelt heerlijk. Na een week besluit ik dat het tijd wordt om de route te gaan proberen. De eerste keer dat ik de route in stap gaan de passen stroef, maar gelukkig ken ik mezelf en weet ik dat ik even nodig heb om de passen te laten inslijten. Een paar pogingen later kom ik steady tot de crux, een dynamische beweging vanuit een vreemde positie naar een bak. Dit is een mentaal pasje, omdat de sprong ongecontroleerd voelt en je voorbij de haak springt om daarna pas te kunnen clippen. Als ik hier eenmaal aan gewend ben, ben ik vol vertrouwen en denk dat ik de route de volgende poging ga doen. In mijn enthousiasme ga ik echter te explosief naar de bak, kom er te diep in aan en terwijl ik eruit val glijdt mijn hand uit de greep, resulterend in een enorme flapper op het bovenste kootje van mijn wijsvinger. Ik baal enorm, want het is het einde van de tweede week en ik zie deze flapper niet snel genezen. De komende dagen spendeer ik in makkelijkere routes met een getapete vinger, niet teveel denkend aan Cara. De genezing gaat gelukkig sneller dan ik denk, en met tape kan ik de vinger weer volledig belasten. Ik besluit de laatste dag van de vakantie te gebruiken voor enkele alles of niets pogingen. Mijn spieren zijn gaar, evenals mijn huid, maar ik hoef me nu niet meer te sparen voor volgende klimdagen.

Andrea Lerch in de crux van "La cara que no miente" in sector l' Olla (photo: Paul Lahaye)

Vol goede moed loop ik op mijn laatste dag richting Cara en sta vervolgens met open mond te kijken hoe er een waterval is ontstaan in de sector. Twee dagen daarvoor had het namelijk gestortregend (onze enige dag regen in 3 weken!), waardoor het water nu nog steeds naar beneden komt. De conclusie is snel gemaakt: dit is kansloos, en ik trek mijn gordel aan om al setjesrukkend de route te cleanen. Net voordat ik de route wil instappen, realiseer ik mij dat alles links van mijn route zeiknat is, maar dat mijn route behoorlijk droog lijkt. Ik overleg even met Quirijn en besluit toch een poging te doen, naar boven moet ik toch. De poging strandt al snel (de eerste paar grepen zijn nat), maar ik voel ook dat de cruxpassen droog zijn. Na nog een mislukte poging besluit ik een allerlaatste poging te doen, te genieten van de route en te zien waar het schip strand. De eerste paar passen kom ik goed door en veeg aan een bak mijn vochtige handen droog aan mijn broek. Meteen daarna klim ik de passen die leiden naar de crux. Zonder na te denken zet ik aan, en zonder het echt te beseffen hang ik ineens aan de bak. Ik schrik van de oerkreet die ik zelf produceer, maar dit helpt me wel te focussen. Ik moet namelijk nog een paar fysieke passen, en vervolgens een spannende runout op een plaat die nog nat is. Met vermoeide armen van drie weken klimmen doe ik de fysieke passen en met knikkende knieën klim ik de vochtige plaat, me vastklampend aan alles wat op een greep lijkt. Loslaten kan ik echter niet en vol adrenaline klip ik de ketting. Met een voldaan gevoel kijk ik om me heen en neem het prachtige klimgebied in me op met zijn rotsen die nóg mooier kleuren bij de ondergaande zon en besef dat ik mijn doel heb bereikt.

Wat is dit toch een mooie sport!

- Jop –“

Share
Posted in Uncategorized | 4 Comments »