Posts Tagged ‘Audrey Armino’

Jaarafsluiting met Roland en Audrey

Saturday, December 31st, 2016

Roland Bekendam en Audrey Armino zijn bekende gezichten in de klimwereld in de zuidelijkste provincie van Nederland. Roland is vooral bekend om zijn indrukwekkende alpiene prestaties en Audrey was jarenlang het gezicht van twee klimhallen in Limburg (begonnen in Neoliet Heerlen en daarna overgestapt naar I-VY Climbing in Sittard). Beiden hebben een bevlogen jaar achter de rug. 2016 was gevuld met onverwachte tegenslag, veranderingen, uitdagingen maar zowel in het geval van Roland als Audrey, ook met het neerzetten van bijzondere prestaties.

Zo heeft Audrey de klimwereld op professioneel vlak vaarwel gezegd, rondde zij haar studie af en is zij begonnen aan een nieuwe baan in de kinderopvang. Audrey is daarnaast moeder van twee jongens die aan topsport doen en dit brengt natuurlijk ook het een en ander met zich mee voor een ouder. Misschien niet de meest ideale omstandigheden om zelf een topprestatie neer te zetten zou je zeggen, maar toch klom zij haar eerste twee 8a’s in 2016 (‘Victoria’ en ‘The dance alone’ in de Frankenjura). Waarschijnlijk is Audrey hiermee ook de eerste vrouw van 40+ die dit niveau klimt in Nederland!

Voor Roland was 2016 een jaar dat in het teken stond van zijn zware klimongeval in Oman, en van de revalidatie hiervan. Roland liep o.a. gecompliceerde voetbreuken op, 9 van zijn 10 middenvoetsbeentjes waren gebroken, deels verbrijzeld. Alle ambities voor 2016 moesten aan de kant worden geschoven en het was onzeker of hij ooit nog normaal zou kunnen lopen laat staan klimmen of hardlopen. Roland is echter niet bij de pakken neer gaan zitten en heeft tegen alle verwachtingen in alweer geklommen, de eerste 3 kilometers hardlopen zitten zelfs alweer in de benen!

Wij vonden dat zowel Audrey als Roland het verdienen om in de schijnwerpers gezet te worden. Wat drijft hen dat zij het schijnbaar onmogelijke mogelijk maken? Is dat positivisme, veerkracht of iets anders? Lees het zelf in het onderstaande interview met Roland en Audrey, afgenomen in boscafé ’t Hijgend Hert in Vijlen, de enige berghut van Nederland:

jaarafsluiting1617-4989

Isolde: Hoe kijken jullie terug op 2016?

Audrey: “Voor mij was 2016 een fijn jaar. Ik heb mijn opleiding afgerond, maar weet nog goed dat ik twee jaar geleden naar de eerste dag van mijn opleiding reed, een nummer van Adele draaide en dat de tranen in mijn ogen sprongen. Ik heb zolang tijdens vakanties een onrust gevoeld over het werk wat ik deed, want hoe leuk ik het ook vond, het paste niet helemaal bij mij. Steeds kwam naar boven dat ik eigenlijk iets met (kleine) kinderen wilde doen. Toen ik dus in de auto zat onderweg naar de start van mijn opleiding realiseerde ik mij dat ik eindelijk een van mijn dromen ging verwezenlijken, ik ga dit echt doen! Nu, twee jaar later, heb ik mijn diploma en werk ik een kinderopvang waar ik mij helemaal thuis voel. Ik had dit overigens nooit kunnen doen als Paco (Gabriele Armino, man van Audrey) mij niet zo gesteund had hierin. Hij heeft veel voor mij opgevangen thuis, naast zijn fulltime baan en het vele klimmen wat wij doen. Het eerste doel was bereikt, mijn opleiding afronden en werken met kinderen, nu die andere droom, dat andere doel nog, 8a klimmen.”

Roland: ”2016 is voor mij helemaal anders gelopen dan ik verwacht had. Ik had een sabbatical genomen van mijn werk om drie maanden te gaan klimmen. Er waren plannen gemaakt met Youri van Vliet, Sytse Roos & Hans Lanters om die routes in de Dolomieten en het Mont Blanc gebied te doen waar ik al heel lang van droomde. Ik was nog nooit zo fit geweest en had stiekem ook de hoop dat ik met deze vorm nog een 8a zou kunnen klimmen in Freyr. Het liep anders. Ik kreeg een ernstig klimongeluk in Oman in het voorjaar van 2016.

Fysiek en mentaal lag ik op de bodem van de put na het ongeluk. Mijn mooie leven, mijn vrije leven als klimmer was voorbij dacht ik toen ik in het ziekenhuis lag in Oman. De artsen waren er niet zeker van of ik ooit nog normaal kon lopen, laat staan klimmen en hardlopen. Was het klimmen echt verleden tijd? Moest ik dat belangrijke deel uit mijn leven gaan vergeten? Dit soort vragen hebben mij veel beziggehouden de eerste periode en niemand kon mij de zekerheid geven dat ik het ooit weer terug zou krijgen.”

Isolde: Wat heeft je gedreven om niet bij de pakken neer te gaan zitten?

Roland: ”Mijn passie voor het klimmen. Ik heb eigenlijk steeds bedacht dat er misschien nog een kans was dat ik ooit weer zou kunnen lopen, klimmen en misschien zelfs hardlopen. Mijn voeten waren zo stuk, ook het bindweefsel, dat ik wist dat als ik niets zou doen, mijn oude leven zeker voorbij zou zijn.

Toen ik weer thuis was uit Oman kon ik een rolstoel lenen van een goede vriend van mij (Thierry Schmitter), die zelf door een ongeluk verlamd is geraakt, en dat was erg fijn. Ik was weer mobiel en ging mijzelf uitdagen door de steilste heuvels op te rijden in die rolstoel. Ook heeft mijn vrouw Wendelien mij heel erg gesteund en zou ik niet zijn waar ik nu was als Danny van Doorn (fysiotherapeut) mij niet zo intensief begeleid zou hebben. Hij heeft mij steeds oefeningen gegeven om mijn benen en vooral voeten weer te laten wennen aan belasting. Ik wilde vaak te snel gaan, te grote stappen maken in mijn revalidatie en door zijn begeleiding, lukte het mij om kleine stapjes te maken en dat is mentaal een grote steun geweest om door te blijven gaan.

jaarafsluiting1617-5026

Ook al kon niemand voorspellen wat ik wel nog en niet meer zou kunnen, ben ik altijd vooruit blijven kijken. Het gaat nog steeds op en neer, fysiek & mentaal, en het revalideren kost mij veel tijd, ongeveer 2 uur per dag besteed ik eraan, maar ik ga nog steeds vooruit en door de steun van zoveel mensen om mij heen blijf ik de kracht en het vertrouwen houden om door te gaan.”

Isolde: Wat drijft jou Audrey om naar iets te streven waarvan je niet zeker bent of je het kunt?

Audrey: ”Ik klom op een gegeven moment 7b+ en wilde graag 7c klimmen, maar besefte dat ik niet verder zou komen als ik geen extra energie in het klimmen zou stoppen. Sinds 4 jaar ben ik dan ook ondersteunende oefeningen gaan doen voor mijn schouders, in eerste instantie kreeg ik deze oefeningen van Danny, (ja, dat is dezelfde Danny die door Roland genoemd werd) en later ook van David Krijgsman (fysiotherapeut). Ik heb een heel gevoelig lichaam en reageer snel op belasting, maar als je de juiste oefeningen krijgt om die belastbaarheid te verbeteren, word je sterker en dat heeft ook zijn weerslag op het vertrouwen dat je meer kunt dan je altijd gedacht hebt. Na mijn eerste 7c’s heeft dat besef mij gesterkt in het vertrouwen dat ik misschien ook wel 8a kon klimmen.

Ik heb natuurlijk hard getraind, maar het belangrijkste was dat ik mijzelf ruimte gaf om mij te ontwikkelen hierin, ook mentaal. Tijdens mijn opleiding had ik minder tijd om te klimmen, maar heb ik wel veel aan yoga gedaan, dit heeft mij de ruimte in mijn hoofd gegeven die ik nodig had om meer uit mijzelf te halen op klimgebied. Hierdoor was ik in staat om niet dwangmatig met die ene route bezig te zijn, maar stond ik open voor het proces van vallen en opstaan. Ik heb dus echt wel momenten gehad dat ik even boos werd als het niet ging zoals ik wilde, maar dat was (en is) altijd maar van korte duur. Het moet er dan even uit en daarna realiseer ik mij dat ik een ander deel van mijzelf moet aanspreken, anders met mijzelf moet omgaan om tot een prestatie te komen en dat lukt dan meestal ook, dat is ook de ruimte die ik net noemde. Misschien is het wel een stukje compassie tonen naar jezelf waardoor ik dan van een afstandje kan kijken naar wat er mis ging zonder dat ik verblind word door gevoelens van teleurstelling of boosheid. Dat is misschien wel de veerkracht die je net noemde. Daarnaast heb ik een man die fanatiek klimt en die mij ook steunt en aanmoedigt om mijn grenzen te verleggen.”

Isolde: Hoe heeft 2016 jou veranderd?

Audrey: ”2016 heeft mij niet echt veranderd maar ik heb wel dingen bevestigd zien worden. Bijvoorbeeld dat ik meer uit mijzelf kan halen, alleen dat ik daarvoor mijn eigen tempo en weg moet aanhouden en niet moet kijken naar anderen. Een paar jaar geleden had ik nog de droom om mijn eerste 8a samen met mijn oudste zoon Nigel te klimmen, maar die ging wat sneller vooruit en hangt tegenwoordig de setjes in de routes voor mij én voor zijn vader.”

jaarafsluiting1617-5008

Roland: ”Ik ben misschien wel voorzichtiger geworden dan voor het ongeluk. Ik zou nu bijvoorbeeld in makkelijkere stukken van alpiene routes wel een zekering leggen, daar waar ik het voorheen niet deed bijvoorbeeld. Ik ben er echter niet angstig van geworden, ook niet in het klimmen. Daarnaast besef ik nog meer dat het mooie leven wat ik had en heb niet vanzelfsprekend is. Er is zoveel ellende in de wereld en dan is het goed om te bedenken wat je wel hebt. Ook heb ik trouwens meer begrip gekregen voor mensen die hun hele leven gebonden zijn aan een rolstoel.”

Audrey: ”Wij mogen zo dankbaar zijn voor het leven wat wij leiden.”

Isolde: Jullie hebben beiden het vermogen om bij tegenslag toch het beste eruit te halen, hoe denken jullie dat dat komt?

Roland: ”Ik ben natuurlijk eigenlijk meer een alpinist en dan werk je jezelf eigenlijk continu in de nesten. Je komt vaak op een punt in de wand waarvan je weet, nu kunnen we niet meer terug, daarnaast is het ook vaak zo dat je in alpien terrein niet mag vallen. Het helpt uiteraard niet als je dan in paniek raakt of boos wordt. Een tijdje geleden was ik met Hans Lanters op de Dame Blanche en hadden we ons ook vreselijk in de nesten gewerkt. We moesten daar allebei toen een beetje om lachen; kijk ons dan, twee oude kerels die zo nodig hier omhoog moesten. Die instelling helpt om je blik open te houden voor mogelijkheden. Het alpiene klimmen heeft mij dus misschien wel geleerd om op een bepaalde manier met tegenslag om te gaan alhoewel de tegenslag die ik nu ervaar wel langer duurt en ook wel moeilijker is.”

Audrey: ”Nou, ik houd er niet zo van om mijzelf zo in de nesten te werken hoor! Dat zouden voor mij te spannende situaties zijn. Ik heb echter als kind altijd van mijn vader geleerd dat fouten maken niet erg is en soms moest ik zelfs fouten maken van hem. Dit vond ik altijd heel spannend maar ik denk wel dat het geholpen heeft bij het ontwikkelen van mijn instelling dat fouten maken er nou eenmaal bij hoort, dat het niet het einde van de wereld is. Ik vind het daarom ook leuk om uitdagingen aan te gaan. Ik kan bijvoorbeeld soms nog angstig zijn met voorklimmen, daarom denk ik dat het alpiene terrein waar Roland het over heeft niets voor mij is. Toch heb ik weleens touwlengtes geklommen om eens te ervaren hoe dat is en lijkt het mij ook heel leuk en interessant om een keer een alpiene tocht te maken. Ik denk dat er in de klimsport weliswaar meerdere werelden zijn ontstaan, het sportklimmen, boulderen, alpiene klimmen, maar dat we nog veel kunnen leren van elkaar.”

Isolde: Hebben jullie een doel voor 2017?

Roland: ”In 2017 ga ik met Wendelien naar de Antillen en we hebben afgesproken om de hoogste berg van ons koninkrijk te gaan beklimmen op Saba, Mount Scenery (887 meter). Ook zou ik wel graag weer een klassieke alpiene tocht maken met mijn oudste zoon Joost, bijvoorbeeld de Finsteraarhorn. Mijn doelen liggen dus vooral in alpien terrein, maar misschien lukt een 6a of 6b klimmen in Freyr ook weer?”

Audrey: ”Ik heb nog nooit echt wedstrijden geklommen, ben niet zo goed in on-sight klimmen, vind dat heel spannend dus ik ga eens meedoen met een wedstrijd in 2017! Ook ga ik mij in de rots meer richten op on-sight klimmen en hoop ik om zo mijn grenzen op dit vlak te verleggen.”

jaarafsluiting1617-5051

Isolde: Hebben jullie nog een advies of tip voor de lezers?

Audrey: ”Je hebt altijd de keuze om ergens over te klagen of om dat niet te doen en er toch het beste uit te halen. Durf fouten te maken, het is niet het einde van de wereld.”

Roland: “Ik zou willen benadrukken dat je zeker voor alpien klimmen niet te grote stappen moet maken, vooral ook in verband met de veiligheid. Goed luisteren naar jezelf wat je durft en verantwoord vindt, en ook soms kunnen besluiten een beklimming op dat moment niet te doen. Het gevoel moet goed zijn voordat je je committeert aan een bepaalde tocht of expeditie. Als je een prestatie wilt neerzetten of je grenzen wilt verleggen bouw dit dan in stapjes op en evalueer altijd wat er goed gaat en wat er beter kan. Soms betekent dat dus dat je een stapje terug moet doen maar uiteindelijk helpt dit om het einddoel te bereiken.”

Isolde: Nog een mooie afsluiter?

Audrey: ”Snuffel eens bij andere disciplines in de klimsport, doe ervaring op in de andere takken van de sport. Ik vind soms dat er teveel in hokjes gedacht wordt als het over de verschillende disciplines gaat, maar juist door je te verdiepen in de ander creëer je meer begrip (en leer je misschien ook nog iets!) en dat is in deze tijd heel belangrijk.”

Roland: ”Als je iets heel graag wilt, wacht er niet te lang mee!”

 

Voor alle lezers een gelukkig 2017 met veel mooie klimavonturen!

Deze blog werd in 2016 gesponsord door La Sportiva, Black Diamond en Beal. Merci beaucoup!

Share

Bijzondere zomerprestaties

Thursday, August 22nd, 2013

De 20 jarige Nikki van Bergen klimt in het Franse Gorges du Loup “Hot chili X” en is hiermee de eerste Nederlandse dame die 8c topt. Super gaaf Nikki! Meer info op www.nkbv.nl

Roelien van de Vrie en Aukje van Weert hebben een vrouwenweekje in de Frankenjura en klimmen veel harde routes waaronder hun tweede 8a (9+/10-) “Victoria” op Rammstein.

Roelien in “Eschenbacher Bauerntanz” 8+/9- op de Castellwand (photo: Mathieu Ceron)

De familie Armino viert zomervakantie in de Frankenjura en Audrey klimt met “Team Motivation” 9/9+ haar eerste 7c+. Bikkel Nigel weet zijn tweede 7b+ (9-) te toppen “Cumbawamba”.

Ingmar Cramers topt met “Doppelpack” zijn eerste 8a+ on-sight op de Soranger Wand in de Frankenjura:

“Iedere 8a, 8a+ en 8b die ik de laatste maanden instapte probeerde ik on-sight. 8a+ had ik afgelopen jaar al eens geflasht maar nog nooit on-sight. Zaterdag zat ik er met ‘Misery’ 10- (8a+) heel dichtbij, jammer, de tweede poging lukte wel, ik hield er goede moed aan over. Eigenaardige, mooie route met een perfecte ronde kom. Hele fraaie beweging!

De mooie bossen van de Frankenjuara (photo: Ingmar Cramers)

Zondag waren we op de Soranger wand, en daar kon ik eerst ‘Die zwei Muskeltiere’ 9+ (7c+/8a) flashen, en daarna ‘Doppelpack’ 10- (8a+) on-sight klimmen. Het is eigenlijk een boulder onderin die zich heel goed liet inlezen, het zag er goed te doen uit, alles inclusief de heelhook die ik had ingelezen paste precies tijdens het klimmen. Geen keiharde route of een lang gevecht, maar een leuke ervaring!

– Ingmar -”

Share

Update Neoliet Heerlen

Monday, March 11th, 2013

Training: Onder het motto “FIT HET VOOJAAR IN” start Audrey op zondag 17 maart weer met haar famous zondagochtendtrainingen in Heerlen. Iedereen is welkom!

Data: zondag 17, 24, 31 (Pasen, training gaat gewoon door met een passend paasontbijt) maart, 7, 14 en 21 april 2013.

Programma:
09.30 – 10.15 uur ontbijt
10.15 – 10.45 uur warming-up
10.45 – 11.00 uur ‘buikspierkwartier’
11.00 – 13.30 uur training

De kosten bedragen € 5,00 per training exclusief entree. De trainingen beginnen met specifieke kracht! Meer info en/of opgeven bij Audrey Armino (audrey@neoliet.nl).


SYMILE: Van 1 maart tot 6 april 2013 is er in Heerlen weer de alom bekende SYMILE competitie! Om de boulderserie gevarieerd te houden slaan Sydney en Emile even een “zijstraatje” in, in de vorm van een “traverse wedstrijd”. Er wordt gestreden in drie categorieën en je mag weer zoveel pogingen doen als je zelf wil.

Op 7 april, om 14 uur, is er een afsluitende finale waarin iedereen mag proberen om in één GO zijn beste score neer te zetten. Deze eindstand bepaalt uiteindelijk wie er wint in zijn betreffende categorie. De inschrijfkosten bedragen  € 2,50.

Meer info en/of aanmelden bij Sidney of Emile (emileschellings@gmail.com).

Share

Arminootjes in Rodellar

Monday, August 13th, 2012

De familie Armino genoot de hele maand juli van een zomerse klimvakantie in het Spaanse Rodellar en hakte er flink op los. Paco klom er maar liefst vier 8a’s en zijn eerste 7c on-sight met “Los piratas del Barrasil”. Voor Audrey werd al het trainen beloond met het klimmen van haar eerste 7c “Los piratas del Barrasil”, die snel gevolgd werd door een tweede “Dos dedos de Pasion”. Gefeliciteerd!

Ook voor Nigel was het een topvakantie want hij klom zijn eerste 7a+ “Orgasmica” en zijn eerste 7b met “Monica”:

“Nadat ik “Orgásmica” op el Camino had geklommen, wilde ik proberen of een 7b er ook nog in zat deze vakantie. Mijn moeder wilde “Mónica” op Café solo graag klimmen omdat haar dat vier jaar geleden niet gelukt was. Toen ze hem uitgehangen had, klom ik een keer top-rope om de passen uit te proberen. De volgende dag wilde ik rustig van setje naar setje gaan, maar tot mijn verbazing ging het begin stuk zó goed dat ik meteen voor de route ging. En dat lukte.

Nigel Armino in "Monica" 7b (photo: Audrey Armino)

Het mooie van de route vond ik dat je in de crux twee oplossingen had: één voor grote en één voor kleine mensen. De oplossing vertel ik niet voor de on-sight liefhebbers. Wel moet ik zeggen dat deze route moeilijk te on-sighten is; zo zag ik een Oostenrijkse vrouw uit “Monica” vallen in haar on-sight poging terwijl ze de dag erna wel “Café con Leche” (7b) on-sight klom en twee 8a’s flashte (één daarvan was “Colosseum” op Gran Boveda).

– Nigel –“

Share

Een maand Franken – Deel 1

Sunday, May 6th, 2012

De eerste week van onze maand Frankenjura zit erop. We hebben rustig aan gedaan, lekker ingeklommen en een paar eventuele projecten verkend.

Ingmar Cramers on "Denkste" 8 (7a) Trockauer Wand

We hebben een dag met Ingmar en zijn Berlijnse vrienden geklommen op de schaduwrijke Trockauer Wand. Ondanks zijn vingerblessure flasht Ingmar er de krachtige “Steep Mud” 9+/10- (8a) en onsight “Mars Attacks” 9-/9 (7c). Wij zetten wat minder hoog in en klimmen op de Weidener Wand de leuke 7a “Gilgamesch”.

Isolde on "Gilgamesch" 8 (7a) Weidener Wand

Het laatste weekend van april was in Duitsland een lang weekend en daarom erg druk met klimmers, wandelaars en dagjesmensen. Vooral op 1 mei was het een complete chaos in de Franken zodat we er maar een lekker rustig dagje op een terrasje in de zon met de familie Armino van gemaakt hebben. Die overigens ook weer een paar mooie routes bij elkaar geklommen hebben: Paco flasht “Sautanz” 9- (7b+), “Mambo Cavallero” 9- (7b+) en topt “L’eau rage” 9+/10- (8a) op de Holzgauer Wand. Audrey klimt haar project “Die Vollendung” 8+ (7a+) en treedt in de voetsporen van Kurt Albert, want op de laatste dag klimt ze ook “Sautanz”. Knap gedaan Audrey!

Volsbach

Ruut en Ilse zijn voor het eerst in de Frankenjura en we klimmen samen een paar mooie routes op de Marientaler Wand, waar het op een doordeweekse dag een stuk aangenamer is dan in een weekend. Natuurlijk hebben we ook een avond gezellig gegeten met Sebastian en Debbie en heb ik een middag foto’s gemaakt van Sebastian in zijn project. Die hoop ik nog te kunnen laten zien, maar dan moet er wel eerst een ketting geklipt worden 😉

Ruut Driessen on "Schepperwandl" 6+ (6a), Marientaler Wand

Fire salamander near Frankendorf

– Paul –

Share

Oldies but goldies

Wednesday, June 8th, 2011

Tijdens de Hemelvaartsdagen is het druk in de Frankenjura en ondanks de zwoele condities worden er toch een aantal MEGA klassiekers getopt:

Suzanne van der Sluis klimt de eerste 9- van Duitsland “Sautanz” (7b+) op de Obere Gößweinsteiner Wände (Kurt Albert 1981).

Paco Armino hakt “Chasin’ the Train” 9 (7c) op de Krottenseer Turm. De route werd in 1981 geopend door de Amerikaan John Bachar en met deze naam maakte hij een statement naar de achterstand van de Europeanen op de Amerikanen. Drie jaar lang was het de moeilijkste route van de Frankenjura tot Wolfgang Güllich in 1984 naast “Chasin the Train” de route “Hitchhike the Plane” 9+ (7c+) opende.

Ingmar Cramers flasht “Rauhfaser” 10- (8a) op de Glawewand (Wolfgang Güllich 1991).

Martin Classen klimt “Maud” 9 (7c) op Rotenstein (Sepp Gschwendtner 1983). De route is een verlenging van een van de eerste boulders in de Frankenjura (7A FB) geopend door Wolfgang Fietz.

Aukje van Weert flasht “Tanz der Vampire” 9- (7b+) op de Veldener Wand (Stefan Löw 1989) en Audrey Armino klimt met deze route haar eerste 7b+!

Rachel Nilwik flasht “Zugabe” 9- (7b+) op Stadeltenne (Stefan Löw 1989) en Loek Mevissen klimt de krachtige “Ikarus” 9- (7b+) op de Veldener Wand.

Share

Arrête Paulette

Monday, June 7th, 2010

Gisteren topte Audrey Armino “Arrête Paulette” 7a+ in Berdorf.

Audrey Armino in "Schotte Bob" 6b+ in Berdorf

Share