Posts Tagged ‘Stephane Hanssens’

La délicatesse du poil

Tuesday, January 5th, 2016

Na een aantal ijskoude avonturen met Favresse & Co. besloot Stephane Hanssens dat het tijd was voor iets anders dan een ‘big wall’-expeditie. Een boulderexpeditie naar Afrika bleek een mooi alternatief.

De keuze viel op Namibië, bepalend waren het potentieel rotsen, het klimaat en het exotisme van Afrika voor Stephane Hanssens, Jean-Louis Wertz, Nathalie Hanssens, Nils Favre en Vivi Monteiro. De expeditie had ook een verkenningskarakter om het boulderpotentieel in kaart te brengen. Wat ze er aantroffen was adembenemend. Er zijn een groot aantal fraaie boulders geopend waaronder 3 8A’s en 1 8B!

Dat de uit Luik afkomstige Jean-Louis Wertz een goede fotograaf is wisten we al maar dat hij ook kan filmen laat hij zien met zijn productie “La délicatesse du poil”.

“La délicatesse du poil” is te zien op vrijdag 22 januari bij I-VY Climbing in Sittard.

Locatie: I-VY Climbing in Sittard
Aanvang: 21:00 uur
Entree: 6,00 Euro

Share

China Jamming in Graviton

Thursday, September 25th, 2014

Vorig jaar opende Nicolas Favresse, Sean Villanueva, Stephane Hanssens en Evrard Wendenbaum een nieuwe route op de zuid pijler van de Kyzyl Asker. De 5842 meter hoge Kyzyl Asker ligt in het westelijke Kokshaal-Too gebergte in het afgelegen grensgebied van China en Kyrghyzstan.

Het team verbleef 15 dagen op de 1200 meter hoge pijler bij temperaturen van wel -15 graden Celsius. Stephane liep twee bevroren tenen op, maar uiteindelijk werd de top gehaald.

200 meter lucht onder je voeten (photo: Evrard Wendenbaum)

Op 4 november 2014 vertonen deze helden hun film bij Graviton Bouldergym in Sittard. Boulderen is mogelijk tot 19.30 uur. Om 20.00 uur begint de voorstelling. Na de film staat het Belgisch bier koud en blijft de bar langer open 😉

Share

Chinajam, the shows!

Wednesday, March 26th, 2014

14 dagen hadden Nicolas Favresse, Sean Villanueva, Stephane Hanssens en Evrard Wendenbaum nodig voor hun nieuwe route op de 5842 meter hoge Kyzyl Asker in het grensgebied van China met Kyrghyzstan.

De weergoden en de gezondheid werkten niet altijd mee maar desondanks was er genoeg tijd voor klimmen en muziek.

Meer zien? Dat kan!

– 2 april Brussel
– 3 april Leuven
– 26 april Louvain-la-neuve
– 28 april Arlon

Meer info op www.xpedition.be.

Share

China Jam

Tuesday, November 26th, 2013

14 dagen hadden Patagonia ambassadeurs Nicolas Favresse, Sean Villanueva, Stephane Hanssens en Evrard Wendenbaum nodig voor hun nieuwe route op de 5842 meter hoge Kyzyl Asker in het grensgebied van China met Kyrghyzstan.

De weergoden en de gezondheid werkten niet altijd mee maar desondanks was er genoeg tijd voor klimmen en muziek. Binnenkort op DVD!

Trailer:

Foto’s en meer info over de expeditie op Evrard zijn blog.

Share

China Jam

Saturday, October 12th, 2013

Nicolas Favresse, Sean Villanueva, Stephane Hanssens en Evrard Wendenbaum openen een nieuwe route op de zuid pijler van de Kyzyl Asker. De 5842 meter hoge Kyzyl Asker ligt in het westelijke Kokshaal-Too gebergte in het grensgebied van China en Kyrghyzstan.

Kamelendrijver Nico weet de weg naar de Kyzyl Asker (photo: Evrard Wendenbaum)

Het team verbleef 15 dagen op de 1200 meter hoge pijler bij temperaturen van wel -15 graden Celsius. De moeilijkheden liepen op tot 7c en Stephane liep twee bevroren tenen op, maar uiteindelijk werd de top gehaald.

Jamming op de Kyzyl Asker (photo: Evrard Wendenbaum)

1200 meter lucht onder je voeten (photo: Evrard Wendenbaum)

Op planetmountain.com berichtte Nico:

“Generally it was quite a tough expedition because of the cold and weather conditions. It was a lot colder than on any other big wall I had climbed before. Even on a good day when the sun was shinning temps would stay below -5 in the shade and by night about -15 plus the days were already quite short.

Sneeuwstormen en temperaturen van -15 graden Celsius (photo: Evrard Wendenbaum)

Sean in de portaledge (photo: Evrard Wendenbaum)

As to the climbing, the rock was fantastic, technically not so extreme, the hardest pitch of the climb is 7b. There was also a beautiful, slightly overhanging splitter crack, which Sean worked on and almost did, but in the end we remembered we weren’t at the crag and skipped this with an easy variation, as we had to move on upward…

The last 400m were all mixed climbing and I believe some of the mixed pitches we did were around M7-M8.”

Meer info op www.planetmountain.com en www.evrardwendenbaum.com (Thanks for the photos Evrard!)

Share

Jungle Jamming in Sittard

Saturday, March 23rd, 2013

Graviton Bouldergym was donderdagavond met 60 bezoekers goed gevuld voor de jungle jammers Nicolas Favresse, Stéphane Hanssens en Jean Louis Wertz, die er de film van hun laatste avontuur op de Amuri in het ondoordringbare Venezolaanse Amazonewoud presenteerden.

Plezier en prestaties gaan hand in hand.

Bescheidenheid, nonchalance en veel humor is het handelsmerk van deze klimmers waardoor je bijna uit het oog zou verliezen wat dit clubje allemaal bij elkaar heeft geklommen de laatste jaren! Met hun enthousiasme voor avontuur en passie voor de klimsport lijkt het einde van spraakmakende beklimmingen voorlopig nog niet in zicht.

Mannen in Venezuela.


De leuke presentatie van deze inspirerende klimmers en het weerzien met veel bekenden zorgde voor een hele gezellige en geslaagde filmavond in het Limburgse Graviton.

Share

Film JUNGLE JAMMING in Sittard

Friday, March 8th, 2013

Nico Favresse, Stephane Hanssens en Jean Louis Wertz zijn zelf aanwezig bij de voorstelling van hun film Jungle Jamming op donderdag 21 maart (aanvang 20:00 uur) in Bouldergym Graviton. De heren zullen dan op passende wijze het film- en beeldmateriaal voorzien van live commentaar.

De 500 meter hoge BigWall van de Amuri Tepuy torent uit boven het Amazonewoud (photo: Jean Louis Wertz)

De Luikse Jean Louis Wertz is dé huisfotograaf van de familie Favresse en was ook deze keer weer van de partij. Dit resulteerde in uniek foto- en filmmateriaal van de overhangende BigWall van de Amuri Tepuy in Venezuela.

Rope Jamming by Nico (photo: Jean Louis Wertz)

Klik hier voor aanmelden.

Thanks for the photos Jean Louis!

Share

JUNGLE JAMMING in Sittard

Tuesday, February 19th, 2013

Vorig jaar klommen de altijd lachende Belgen Sean Villanueva, Nicolas Favresse, Stephane Hanssens en fotograaf Jean-Louis Wertz de 500 meter overhangende BigWall van de Amuri Tepuy in het ondoordringbare Amazonewoud van Venezuela:

“Four young men, lost in the middle of the Amazon jungle of Venezuela, on a mission to free climb the 500m overhanging face of Amuri Tepuy. Wild animals, biting insects, backbreaking approach, crazy nights on a portaledge, musical concerts to the sound of the waterfall, sweaty climbing, precarious falls, …”

Op donderdag 21 maart is de film JUNGLE JAMMING te zien in Graviton Bouldergym.

Adres: Geerweg 2, 6135-KC in Sittard
Aanvang film: 20:30 uur
Entree film: 7,00 Euro
Combi entree boulderen & film: 12,00 Euro
Pastamaaltijd vanaf 19:00 uur: 5,00 Euro

Meer info en aanmelden

Share

Sean & Stéphane beklimmen Cerro Torre

Monday, January 7th, 2013

Ondanks zijn bescheiden hoogte van 3128 meter spreekt de Cerro Torre in Patagonië tot de verbeelding van iedere alpinist. Deze imposante en markante berg schaart zich onder het selecte lijstje van de mooiste ter wereld met bergen zoals de Ama Dablam, K2, Matterhorn, Pumori en de Shivling.

Cerro Torre in het Los Glaciares Nationaal Park in Argentijns Patagonië (photo: Youri van Vliet)

Door de zuidelijke ligging op het Zuid-Amerikaanse continent en de bijbehorende klimatologische onstuimige en onzekere condities lijkt het klimmen in Patagonië meer op het spelen van roulette en is de kans op succes afhankelijk van geluk, timing en snelheid.

In december vinden de Belgen Sean Villanueva en Stéphane Hanssens hun geluk. Na een lange periode van slecht weer en wachten maken ze op 24 december gebruik van een opklaring. Ze vertrekken om 4:00 uur vanuit het basiskamp en klimmen via “col de Standhard” tot op “le Elmo”, waar ze om 17:00 uur hun bivak opslaan. Op 25 december vertrekken ze om 5:00 uur vanuit het koude bivak en staan al om 11:00 uur op de top van de Cerro Torre via de prachtige “Ragni” route.

Een indrukwekkende prestatie, vooral omdat de heren nauwelijks ijsklimervaring hebben!!

Sean tijdens de beklimming van de "Ragni" op de Cerro Torre (photo: Sean Villanueva)

De Cerro Torre is in de loop van de geschiedenis een veelbesproken berg geworden:

De berg zou voor het eerst beklommen zijn via de westwand in 1959 door de Italiaan Cesare Maestri en de Oostenrijker Toni Egger. Tijdens een storm van maar liefst zes dagen zouden Maestri en Egger de top gehaald hebben, maar tijdens de afdaling verongelukt Egger in een lawine. De camera met topfoto’s werd ook meegesleurd en er wordt massaal getwijfeld aan het succes van Maestri. De toppaddenstoel is door de bizarre ijsvormen moeilijk te beklimmen en in 1958 moest dé Walter Bonatti hier nog omkeren omdat de uitklim onmogelijk leek. Hoe was het dan mogelijk dat Maestri en Egger de top haalden onder deze extreme weersomstandigheden?

In 1970 wilde Maestri afrekenen met alle sceptici door de berg opnieuw te beklimmen. Ondersteund door een leger van klimmers en een compressor voor het plaatsen van boorhaken opende hij een nieuwe boorhakenlijn over de zuidoostkant waarmee hij een lawine van protest over zich heen kreeg. “A mountain desecrated,” schreeuwde de headline van Mountain Magazine in 1972. “How could a man who claimed to have climbed Cerro Torre in such impeccable style in 1959 come back and bolt his way to the top.” De route gaat dan de geschiedenis in als de “Compressor route”.

In 1974 klimmen Daniele Chiappa, Mario Conti, Casimiro Ferrari en Pino Negri de westwand en weten een doorgang te forceren door het steile topijs. De 600 meter lange route wordt gedoopt met de naam van de Noorse godin “Ragni” en behoort op dat moment tot een van de moeilijkste mix/ijsroutes ter wereld (90˚ M4/5). In tegenstelling tot de “Compressor route” is deze lijn helemaal clean, maar ondanks de natuurlijke lijn van de “Ragni”, haalt toch meer dan 90 procent van de beklimmers de top in ‘via ferrata’-stijl over de bediscussieerde “Compressor route”.

In 2010 laait de ethiekdiscussie nogmaals op. David Lama en sponsor Red Bull krijgen de hele klimwereld over zich heen, omdat er bij een poging om de “Compressor route” volledig “vrij” te klimmen, nieuwe boorhaken bij worden geplaatst voor de filmploeg. De ophef over de hakenlijn lijkt eindeloos. Tot in januari 2012 de Amerikanen Hayden Kennedy en Jason Kruk dit ethisch hoofdstuk eindelijk afsluiten door de route als eerste “vrij” te klimmen en in de afdaling alle boorhaken verwijderen. De Cerro Torre is dan eindelijk bevrijd van zijn juk en behoort weer tot de moeilijkste bergen ter wereld:

Fair means does not mean no bolts. Reasonable use of bolts has been a long-accepted practice in this mountain range.

The question that remains, is why? Maestri’s actions were a complete atrocity. His use of bolts and heavy machinery was outrageous, even for the time. The Southeast Ridge was attainable by fair means in the ’70s, he stole that climb from the future.” Klik hier voor de volledige versie van Kennedy en Kruk’s statement op 26 januari 2012.

Sean’s relaas over deze bijzondere prestatie:

“De Cerro Torre is een ongelooflijke berg. Een echte toren van rots en ijs. Een tijdje geleden had ik me nooit kunnen inbeelden dat ik deze berg zou beklimmen. Ik dacht dat ik er nog niet klaar voor was, vooral op het vlak van ijsklimmen. Colin Haley, die veel ervaring heeft, vertelde mij nog dat de “Ragni” de mooiste ijsklimroute is op de planeet…, alleen hebben Stéphane en ik maar iets meer dan één week ijsklimervaring. Maar de condities voor rotsklimmen waren te slecht hier in El Chaltén en de ijsklimcondities waren wel goed, vooral de “Ragni” bleek perfect in conditie. Toen ik het aan Stéphane voorstelde verklaarde hij mij voor gek, maar beetje bij beetje begon het plan ook bij hem te groeien.

Sean maakt zijn eerste pasjes in het steile ijs! (photo: Sean Villanueva)

Stephane in een van de bizarre ijstunnels op de Cerro Torre (photo: Sean Villanueva)

De beklimming viel heel erg mee, het ijs was echt in goede conditie. Het was magisch om op deze mythische berg te zijn en te klimmen tussen (en in) die psychedelische snow mushrooms. Tijdens de beklimming kwam ik uit één van de ijstunnels geklommen en dacht ik dat ik op de top van de berg was, maar er was geen spoor van de cordée die voor ons was en kwam van achter de wolken de echte top tevoorschijn, ik had de verkeerde snow mushroom geklommen! Het is werkelijk alsof je in een gigantische ijscrème klimt op een andere planeet! Echt maf! Er hebben nog nooit zoveel mensen de “Ragni” geklommen als dit jaar, dat is uiteraard door de perfecte condities maar ook waarschijnlijk omdat de boltladder van de compressor route niet meer bestaat sinds de controverse van vorig jaar toen Jason Kruk er een paar honderd haken uittrok. Persoonlijk had ik zo’n mythische berg nooit via de boltladder willen klimmen en is het echt een droom om hem via de “Ragni” route te hebben gedaan.

Stéphane en Sean op de top van de Cerro Torre (photo: Sean Villanueva)

Nu is het weer heel slecht dus even afwachten en bouderen hier beneden in de vallei… Stéphane is echt in topvorm en topte al meerdere 8A’s en 8A+ boulders!

– Sean -“

 

Met dank aan Sean en Youri voor de bijdrage aan de tekst en mooie foto’s!

Share